Obecny czas: 20 Maj 2018 12:24


Regulamin forum


Forum powinno służyć Polakom do zrozumienia sytuacji w jakiej się znalazła ich Ojczyzna.
Pisanie jest możliwe wyłącznie na prywatną pocztę po uprzednim zarejestrowaniu.
Listy uzupelniające wiedze na temat suwerenności Polski, zostaną umieszczone na forum pod haslem " z prywatnej poczty "



Napisz nowy temat Odpowiedz  [ 34 posty(ów) ]  Idź do strony 1, 2, 3, 4  Następna
 Zbrodniczosc OUN-UPA 
Autor Wiadomość

Rejestracja: 28 Gru 2008 21:11
Posty: 2311
Post Zbrodniczosc OUN-UPA
W. Poliszczuk podkreśla, że nacjonalizm ukraiński był zjawiskiem wyłącznie halickim[3] (jego wpływy na Wołyniu były nikłe) i wzorował się na ideologii faszystowskiej.
Konstruktor integralnego ukraińskiego nacjonalizmu D. Doncow odegrał kluczową rolę w kształtowaniu praktycznej działalności OUN.
Jego poglądy, gloryfikujące przemoc, ksenofobię, nienawiść, fanatyzm i amoralność, zaprezentowane w pracy Nacjonalizm (1926), zostały w całości przyswojone przez OUN i doprowadziły wielu ludzi do zagłady.
Był on propagatorem hasła: „Nacja ponad wszystko!”, które natychmiast przywodzi na myśl włoski faszyzm i niemiecki nazizm (s. 58) (Deutschland über alles).
Cele, jakie stawiała sobie OUN, były w skrócie następujące: zbudowanie nacjonalistycznego państwa ukraińskiego oraz utworzenie tegoż państwa na obszarze Wołynia i Galicji i oderwanie tych ziem od II Rzeczypospolitej.
Miały one zostać osiągnięte w efekcie stosowania m.in. następujących metod działania:
usunięcie z etnograficznego terytorium ukraińskiego elementu nie-ukraińskiego, stosowanie terroru wobec władz „okupacyjnych” oraz Ukraińców nie zgadzających się z nacjonalistyczną ideologią, wpajanie nienawiści wobec wszystkiego, co nie ukraińskie.
Opisane cele programowe ukraińskich nacjonalistów są przytoczone na podstawie dokumentów programowych i stanowiska działaczy OUN.
Wymordowanie ludności nie-ukraińskiej leżało według OUN w żywotnym interesie niepodległej Ukrainy, dlatego podżegała ona do takich działań oraz je organizowała.
Jeszcze w lipcu 1941 roku doszło pogromów Żydów w Galicji (we Lwowie Żydów i Polaków), w którym brali udział żołnierze batalionu „Nachtigall” oraz ukraińska policja pomocnicza (organizowana pod auspicjami OUN).
Kolejnym celem nacjonalistów stało się zupełne wyeliminowanie z Galicji ludności polskiej.
Zrodlo:
http://www.jednodniowka.pl/readarticle.php?article_id=32


22 Lis 2009 07:07
Profil

Rejestracja: 28 Gru 2008 21:11
Posty: 2311
Post Re: Zbrodniczosc OUN-UPA
Cele nacjonalizmu ukrainskiego.

Jak stwierdza Ukrainiec dr Wiktor Poliszczuk, który od lat zajmuje się badaniem problematyki związanej z nacjonalizmem ukraińskim: " nacjonalizm ukraiński w dalszym ciągu stanowi ogromne i realne niebezpieczeństwo zarówno dla ukraińskiego jak i polskiego narodu chociażby przez to , że w jego istocie , w jego programowych założeniach jest rewizja istniejących granic , nienawiść narodowa, a w perspektywie - ekspansja imperialistyczna ." (W.Poliszczuk "Gorzka prawda- zbrodniczość OUN-UPA"-Toronto 1995-str. 5) Zdaniem tego autora nacjonalizm ten był i jest odmianą faszyzmu, zaś OUN-UPA to formacja zbrojna, która nie reprezentowała narodu ukraińskiego i która dopuściła się zbrodni ludobójstwa na ludności polskiej i ukraińskiej. Formą zorganizowaną powstałego jeszcze w latach 1920-tych ukraińskiego ruchu nacjonalistycznego są trzy frakcje Organizacji Ukraińskich Nacjonalistów (OUN): OUN-b (banderowcy), OUN-m (melnykowcy) i OUN-z. O tym, że organizacja ta nie wyrzekła się do dzisiaj swoich celów świadczy fakt, iż stoi ona nadal na stanowisku, że obecna Polska jest "okupantem ziem ukraińskich". O wszystkich tych zagrożeniach dla państwa polskiego byli wielokrotnie informowani przez różne organizacje kresowe i kombatanckie, jak też przedstawicieli polskich środowisk patriotycznych i przez samego W.Poliszczuka zarówno prezydenci i premierzy Polski jak również przedstawiciele parlamentu. Niestety wszystko to pozostało praktycznie beż żadnego odzewu. To dziwne milczenie krajowych "elit" wynika chyba z faktu, że niektóre cele nacjonalizmu ukraińskiego, jak choćby osłabianie i rozbicie państwa i narodu polskiego, są całkowicie zbieżne z dążeniami wrogów Polski. O tym, że cele te były i są konsekwentnie realizowane w Polsce może świadczyć Uchwała Krajowego Prowidu OUN z 22 czerwca 1990 r. Warto podkreślić, że mieszkający obecnie w Kanadzie W.Poliszczuk demaskując istotę i cele ukraińskiego nacjonalizmu oraz zagrożenia z nim związane naraża się na utratę zdrowia i życia, gdyż już niejednokrotnie grożono mu śmiercią. Niestety jego odwaga i bezkompromisowość w głoszeniu prawdy nie znalazła żadnego uznania w oczach prezydenta Polski. Widać nie takie wartości są obecnie w cenie. O tym że nie są to tylko pogróżki świadczy tragiczny los innego ukraińskiego badacza. Chodzi tutaj o znanego lwowskiego historyka Witalija Masłowśkiego , autora wydanej niedawno także w Polsce krytycznej pracy pt. Z kim i przeciwko komu walczyli nacjonaliści ukraińscy podczas II wojny światowej. Na życie W.Masłowśkiego były dwa zamachy. Pierwszy nie powiódł się , gdyż sprawcy zostali spłoszeni przez przypadkowego przechodnia. Drugi, który miał miejsce 27 października 1999 r. okazał się niestety skuteczny. Wówczas to W.Masłowśkyj, 64 – letni bezręki inwalida, został zamordowany ciosami zadanymi łomem na klatce schodowej domu przy ulicy Serbskiej 13 we Lwowie, gdzie mieszkał, przez tzw. “nieznanych sprawców” . Czyżby więc był to powrót to starych i wypróbowanych terrorystycznych metod jakie od samego początku stosowała OUN wobec niewygodnych dla siebie osób ?
Zrodlo:
http://www.kki.pl/piojar/polemiki/rubiez/problem.html


22 Lis 2009 07:38
Profil

Rejestracja: 28 Gru 2008 21:11
Posty: 2311
Post Re: Zbrodniczosc OUN-UPA
V Kolumna z IPN

Fałsz polsko-ukraińskiego pojednania.
Szczególnie irytującą w programie prowadzonym pod szyldem IPN była manipulacja faktami - polegająca na przerzuceniu wszystkich ujemnych odczuć ze strony ukraińskich faszystów na stronę polską.
Odbiorca dostał w ten sposób wypaczony obraz niewinnie wypędzonej ludności ukraińskiej poddanej nieludzkiej przemocy.
Tymczasem temat zbrodni OUN-UPowskich nie mieści się już dzisiaj nawet w politycznej poprawności.
Ludobójstwo dokonane w XX wieku z okrucieństwem wczesno-turańskim zwane jest pobłażliwie “nacjonalizmem ukraińskim” w odróżnieniu od współczesnych na przykład prądów polityczno-narodowych piętnowanych zwykle jako faszystowskie.
Największą jednak farsą jest tzw. “pojednanie polsko-ukraińskie” w którym uczestniczy wciągnięty przez prezydenta Juszczenkę rząd Polski.
W istocie owo “pojednanie” nie może być pojednaniem polsko-ukraińskim, ponieważ musiałoby być pojednaniem polsko-banderowskim, niemożliwym do zaakceptowania przez Polaków jak też i większości Ukraińców.
Owo “pojednanie” ma na celu oczyszczenie OUN-UPA z piętna ludobójstwa i uznanie jej za formację narodowowyzwoleńczą narodu ukraińskiego.
Specjalne w tym zasługi ma żona Juszczenki, wychowana w banderowskich organizacjach młodzieżowych, oraz podobni jej członkowie rządu.
W takiej sytuacji przybywa upowskich pomników i to nie tylko na Ukrainie, lecz również i w Polsce, a zaprojektowany monument ofiar ludobójstwa OUN-UPA w Warszawie (w tym również i ofiar żydowskich) jest pod różnymi pretekstami blokowany.
Znamienne jest przy tym, że pod protestem budowy tego pomnika podpisany jest pracownik IPN i PAN - Grzegorz Motyka.
Jak to się ma do respektowania prze tego urzędnika ustawy o polskim IPN mówiącej, że żadna zbrodnia dokonana na narodzie polskim nie może być zapomniana, odgadnąć jest trudno.
Z kolei dlaczego nie mamy wsparcia w budowie owego pomnika od Żydów, skoro ofiary wołyńskie narodu żydowskiego nie powinny być gorsze od jedwabieńskich?
Zrodlo:
http://wojciechkozlowski.blogspot.com/2009/04/tryptyk-banderowski.html


22 Lis 2009 08:04
Profil

Rejestracja: 28 Gru 2008 21:11
Posty: 2311
Post Re: Zbrodniczosc OUN-UPA
Roman Dmowski - UKRAINA, ROSJA, POLSKA.

Kwestia ukraińska u Dmowskiego przybrała inne oblicza wraz z wybuchem w 1917 roku w Rosji rewolucji bolszewickiej. „Przy ustroju federalistycznym państwa sowieckiego ta część jego terytorium, na której większość ludności używa mowy małoruskiej, została republiką ukraińską, ze spornym zakresem samodzielności i z urzędowym językiem ukraińskim”.[1] Wraz z przegraną Niemców w wojnie, inne czynniki zaczeły się pojawiać w obrębie których mieściły się też dalsze losy Ukrainy. Wyprawa kijowska Piłsudskiego z 1920 roku zakończyła się politycznym fiaskiem i sam Dmowski nie mógł zrozumieć jej przyczyn[2] między innymi dlatego że „(...) okazała się przedsięwzięciem pod każdym względem niefortunnym. Przede wszystkim-nie przyniosła spodziewanych owoców politycznych. Rząd Petlury nie miał po swojej stronie mas ludu ukraińskiego i nie został przyjęty w Kijowie ani na całej Ukrainie ze spodziewanym entuzjazmem. Nie znalazł w Kijowie i na całej Ukrainie oparcia i nie wytworzył zaczątkow samodzielnej siły, która by rządy polskie wsparła. (...) A obok tego-wyprawa kijowska ogromnie osłabiła reputację polską w świecie, psując te niewielkie możliwości poparcia, na jakie mogła liczyć w obozie alianckim.”[3]

Ale obok działań politycznych w latach 1919-1920, Dmowski sięga dalej i rysuje pewną wizję której możliwość zrealizowania wiąże się ze znaczeniem gospodarczym Ukrainy.

„Chodzi o to, żeby przodujące dziś gospodarczo i politycznie państwa, produkujące coraz drożej, były zabezpieczone od współzawodnictwa innych państw, które mogąc wytwarzać taniej, zaczeły rozwijać swój przemysł w ostatnich czasach.”[4]

Dmowski zauważa, że pojawienie się samochodów i samolotów, przyczyniło się do wzrostu zapotrzebowania na ropę. Choć republika ukraińska nie posiada nafty, poszerzenie jej granic aż do Morza Kaspijskiego daje jej taką możliwość. Wiązałoby by się to z oderwaniem Ukrainy od Rosji sowieckiej i „(...) wyzwolenie nafty kaukaskiej spod jej panowania.” [5] Najbardziej zainteresowani eksploatacją gospodarczą ziemi ukraińskiej są kapitaliści amerykańscy i europejscy. Potencjalnym planem więc staje się poprostu oderwanie Ukrainy od Rosji i poddanie jej kontroli międzynarodowych sfer finansowych. Jak by taka przyszłość wyglądała dla Ukraińców? Dmowski odpowiada pisząc: „Ukraina stanełaby od pierwszej chwili wobec wielkich zagadnień wielkiego państwa. Przede wszystkim stosunek do Rosji. Rosjanie musieliby być najniedolężniejszym w świecie narodem, żeby łatwo pogodzić się z utratą olbrzymiego obszaru, na którym znajdują się ich najurodzajniejsze ziemie, ich węgiel i żelazo, który stanowi o ich posiadaniu nafty i o ich dostępie do Morza Czarnego. Wielkie zagadnienie przedstawia pobrzeże czarnomorskie, etnicznie nie bedące ukraińskim, stosunek do ziem dońskich, do nie ukraińskiego Krymu, a nawet do Kaukazu. (...) Nowy naród ukraiński musiałby od razu znalezć swoje sposoby sprostania tym wszystkim zadaniom i niezawodnie dowiedziałby się, że to jest nad jego siły.” [6]

Skutkiem oderwania od Rosji (biorąc pod uwagę taką możliwość), Dmowski stwierdza też że Ukraina stałaby się zbiegowiskiem różnego rodzaju aferzystów, poszukiwaczy kapitału, organizatorów przemysłu, techników, kupców i spekulantów. Zamiast wytworzenia się prawdziwej elity ukraińskiej, zdolnej do kierowania państwem, Ukraina stałaby się państwem bez przyszłości, zaś ludzie marzący o silnym i zdrowym narodzie ukraińskim znalezli by się na marginesie życia społecznego.

W kontekście swoich rozważań nt. stosunków ukraińsko-rosyjskich, Dmowski przedstawia krótką panoramę relacji warstwy wyższej (inteligencji) i niskiej (ludu) do Rosjan. Lud małoruski ogranicza swoją troskę do spraw czysto lokalnych i gospodarczych. Jej stosunek do państwa zależy od sposobu w jakim ta instytucja obchodzi się z nimi i ich traktuje. Spora część inteligencji zaś, uważa się poprostu za Rosjan i „(...) nie tylko zaspokaja w języku rosyjskim swe potrzeby kulturalne, ale posiada rosyjską ideologię polityczną: na mowę zaś małoruską patrzy jako na narzecze rosyjskie”. [7] Jest też jednak druga grupa inteligencji, która uważa się za Ukraińców, dążąc do obrony praw literackiego języka ukraińskiego oraz jego statusu jako języka urzędowego. Jedni i drudzy uważają że Ukraina jest jednak integralną czescią państwa rosyjskiego. Natomiast Rosjane co do tej kwestii nigdy nie mieli żadnych wątpliwości, i nawet jeśli z sympatią patrzą na rozwój i pięlęgnowanie języka ukraińskiego oraz na jakąś ograniczoną autonomię polityczną Ukraińcow, uważają że Ukraina jest częścią Rosji, zawsze nią była i będzie.[8]

Oderwanie Ukrainy od Rosji pociągnęłoby by ze sobą też geopolityczne i militarne konsekwencje dla Rosji. Geopolityczne z tego względu, że Rosja w ewentualnym starciu z Chinami byłaby niesamowicie osłabiona gospodarczo i niezdolna do budowania perspektywicznej strategii obrony z silnym zapleczem ukraińskim. Militarne konsekwencje wynikły by z niezdolności prowadzenie wojny o Ukrainę i na Dalekim Wschodzie w jednym czasie.

Kto jednak miałby dokonać tego oderwania od Rosji Ukrainy? Polityka niemiecka w tym czasie (1931rok) dopiero powoli zaczeła przybierać charakter ponownie imperialny, a Austro-Węgier już nie było. Dmowski wskazuje na Polskę i Rumunię jako ewentualnych agresorów.

Snując te alternatywne wizje przyszłości, uważał, że dla Rumunów wiązałoby by się to z dosyć kosztownymi konsekwencjami politycznymi.[9] Jeśli chodzi o sytuację Polski, to sprawa ma innych charakter. Tutaj scierały się dwa obozy polityczne, które mialy inne spojrzenie na plan budowy niepodległej Ukrainy. W tym widzi Dmowski klucz do zrozumienia ówczesnej polskiej polityki wschodniej. Z jednej strony była Narodowa Demokracja, czyli obóz samego Dmowskiego, opowiadający się za polskim państwem narodowym w swych historycznych granicach, z drugiej obóz aktywistów związanych z Józefem Piłsudskim, lansujący ideę budowy federacji państw połączonych z Polską. Te plany obejmowały także Ukrainę. Jak pisał Stanisław Głąbiński w swych wspomnieniach politycznych: „Obóz narodowy uważał za swój obowiązek względem Ojczyzny zając stanowcze stanowisko przeciw wszczynaniu ryzykownej wojny z Rosją celem realizacji idei federalistycznych (...).”[10] Sergiusz Mikulicz zaś, określa politykę federacyjną Piłsudskiego jako „prometeizm” który „bazował na fałszywej kalkulacji, a więc na mitach, co prawda atrakcyjnych, bo przypominających epokę Polski Jagiellońskiej, zlączonej z Ukrainą i Litwą.”[11] Był to plan w ówczesnych realiach politycznych nie do zrealizowania. Dmowski ostro występuje przeciwko polityce aktywistycznej gdy pisze: „Obóz, który ten absurd reprezentował, związał ze sobą na gruncie polityki wewnętrznej różnorodne żywioły, które mu dały poparcie w sprawach polityki zagranicznej, nie rozumiejąc ich lub uważając ja za mniej ważne. To mu dało siły do narzucenia krajowi swej polityki zewnętrznej (...).”[12]

Zaangażowanie się w budowę niepodległej Ukrainy byłoby naiwnością polityczną, którą charakteryzowałaby niepamięc co do postanowień Traktatu Brzeskiego oraz ignorancją wpływów rosyjskich, głęboko zakorzenionych na Ukrainie.[13] Ta niepodległa Ukraina byłaby doskonałym narzędziem w rękach niemieckich dążących do zrealizowania swojego programu na Wschodzie kosztem Rosji, Rumunii i Polski. Znalezienie się Polski pomiędzy Niemcami a strefą silnych wplywów niemieckich, stanowiłoby niewątpliwie wielkie zagrożenie dla suwerenności i bezpieczeństwa Rzeczypospolitej. Ten program prowadziłby albo do wojny, do koncesji terytorialnych lub też do usytuowania Polski w bardzo niekorzystnej pozycji międzynarodowej.

Zrodlo:
http://www.endecja.pl/historia/artykul/29


22 Lis 2009 08:28
Profil

Rejestracja: 28 Gru 2008 21:11
Posty: 2311
Post Re: Zbrodniczosc OUN-UPA
Materialy historyczne:

LUDOBOJSTWO NA KRESACH
http://www.youtube.com/watch?v=m3YszMQFp-k

ZBRODNIE FASZYSTOW Z OUN-UPA
http://www.ivrozbiorpolski.pl/index.php?page=zbrodnie-oun

GENOCIDE - LUDOBOJSTWO
http://genocide-pl.prv.pl/

ZBRODNIE BEZ KARY
http://www.kuzmicz.pl/historic-background/oun-upa-activity-in-volhynia

DOWODY ZBRODNI OUN-UPA
http://www.anti-orange-ua.com.ru/forum/viewtopic.php?t=3725


27 Lis 2009 04:28
Profil

Rejestracja: 28 Gru 2008 21:11
Posty: 2311
Post Re: Zbrodniczosc OUN-UPA
Mniejszosc ukrainska w Polsce gloryfikuje zbrodniarzy z OUN-UPA za polskie pieniadze !

Oblicze ukraińskiej szkoły (w Przemyślu)

Zamieszczamy bardzo ważny list p. Henryka Bajewicza z Wołowa (otrzymany od p. Wiesława Tokarczuka), który wystąpił do Ministerstwa Edukacji Narodowej w sprawie ukraińskiej szkoły w Przemyślu, której uczniowie, najwyraźniej, edukowani są w kierunku gloryfikacji OUN/UPA.
Dzięki takim osobom jak p. Bajewicz wychodzą na jaw okoliczności codziennej działalności elit (a takimi są nauczyciele) mniejszości ukraińskiej w Polsce.


Kilka słów wyprzedzających treść listu.
Dla przypomnienia - 14 października to święto UPA - na pamiątkę powołania banderowskiej Ukraińskiej Powstańczej Armii w 1942 r. Nazwa została ukradziona od UPA-poleskiej siczy, działającej pod przywództwem Maksyma Borowca "Tarasa Bulby" na południowym Polesiu. Część kadry poleskiej siczy została wymordowana przez banderowców (w tym żona Bulby). Borowiec osobiście sprzeciwiał się polityce eksterminacyjnej banderowców wobec ludności polskiej.
Szkoła nie obchodzi rocznicy 1 września, natomiast obchodzi 17 września. Nie można tego pomijać, ani uznać, że to sprawa szkoły. To bardzo znamienne wskazanie na ideologiczne koneksje osób kierujących tą placówką. Jest to o tyle dziwne, że III Rzesza, której agresji na Polskę szkoła nie uważa za godną upamiętnienia, nie spełniła rojeń Organizacji Ukraińskich Nacjonalistów i nie utworzyła ukraińskiego państwa po agresji na ZSRR, wręcz przeciwnie, tzw. rząd Stećki rozgoniła, aresztując część przywódców, zaś południowo-wschodnie województwa Polski przyłączyła do quasi-Polski, czyli do Generalnego Gubernatorstwa. A może obchody 17 września to obchody pozytywne, tzn. na cześć Sowietów, dzięki którym wspomniane ziemie znalazły się w USRR i do dzisiaj znajdują się w granicach niepodległego państwa ukraińskiego?
W wykazie uroczystości szkolnych znalazłem również inną, dość enigmatyczną imprezę - Święto w Pikulicach - Udział młodzieży w nabożeństwie i procesji w dniu 19.06.2011.
Warto nadmienić, że wieś Pikulice została spalona w dniu 15.10.1945 r. przez oddział UPA z sotni Łastiwki.

Henryk Bajewicz - Wołów dnia 1 luty 2011 r.

Szanowna Pani
Minister Edukacji Narodowej
Katarzyna Hall

Zawiadomienie o możliwości popełnienia przestępstwa.

Reprezentuję społeczność rodzin, które bardzo ucierpiały z rąk członków ludobójczych organizacji OUN - UPA. Prywatnie jestem potomkiem ofiar ukraińskiego nacjonalizmu- w 1944 roku zamordowano czworo moich krewnych.
15 lipca 2009 roku Sejm RP podjął stosowną uchwałę w tej kwestii. Przywracanie pamięci o ofiarach jest obowiązkiem polskich instytucji państwowych. Chciałbym zwrócić uwagę Pani Minister na bardzo niepokojące zjawisko, które ma miejsce w ZESPOLE SZKÓŁ OGÓLNOKSZTAŁCĄCYCH NR 2 im. Markiana Szaszkewicza (37-700 Przemyśl, ul. Smolki 10 tel./ fax. (16) 678 53 47 email: zso2@um.przemysl.pl NIP 795-20-37-907 REGON 6500890051)
Na stronie internetowej tej szkoły http://www.szaszk.edu.pl/viewpage.php?page_id=28 znalazł się wykaz uroczystości i świąt obchodzonych w trakcie roku szkolnego. Pomińmy taką ciekawostkę, że szkoła nie obchodzi rocznicy rozpoczęcia II Wojny Światowej i napaści Niemiec na Polskę 1 września, ograniczając się do obchodów rocznicy napaści ZSRR na Polskę 17 września. Skoro uważają, że 1 września tragedii nie było, to ich sprawa.
Natomiast nie mogę przejść obojętnie wobec następującego zapisu w grafiku szkolnych uroczystości:

"Dzień Nauczyciela Święto Pokrowy- udział młodzieży we mszy w katedrze gr. kat. oraz wyjazd młodzieży na mogiły do Pikulic - Dzień Ukraińskiej Armii 14.10.2010"

Z zapisu wynika jednoznacznie, że 14 października młodzież szkolna w Przemyślu na polecenie nauczycieli obchodzi święto Armii Ukraińskiej.
Sprawdziłem w oficjalnym wykazie świąt państwowych Ukrainy - nie ma tam takiego święta.

"Święta państwowe i religijne Ukrainy:

Nowy Rok - 1 stycznia (najbardziej popularne święto)
Boże Narodzenie - 7 stycznia
Międzynarodowy Dzień Kobiet - 8 marca
Wielkanoc - święto ruchome
Święto pracy - 1 maja
Dzień Zwycięstwa - 9 maja
Dzień Świętej Trójcy - 15 czerwca
Dzień Konstytucji - 28 czerwca
Dzień Niepodległości - 24 sierpnia"

Na wszelki wypadek sprawdziłem oficjalny wykaz innych dni upamiętnianych oficjalnie w państwie ukraińskim, jest ich bardzo dużo - wynotowałem tylko te, które są związane z wojskowością i obronnością:

23 lutego - Dzień Obrońcy Ojczyzny
25 marca - Dzień Służby Bezpieczeństwa Ukrainy
26 marca - Dzień Wojsk Wewnętrznych MSW Ukrainy
28 maja - Dzień Żołnierza Straży Granicznej
29 maja - Dzień Żołnierza Sił Pokojowych ONZ
5 lipca - Dzień Wojsk Obrony Przeciwlotniczej Ukrainy
1 sierpnia - Dzień Morskich Sił Zbrojnych Ukrainy
8 sierpnia - Dzień Związku Żołnierzy
22 września - Dzień Partyzanckiej Sławy
14 października - Dzień Ukraińskiego Kozactwa
3 listopada - Dzień Wojsk Rakietowych i Artylerii Ukrainy
6 grudnia - Dzień Sił Zbrojnych Ukrainy
10 grudnia - Dzień Wojsk Lądowych Ukrainy

Według informacji uzyskanych z Ambasady Ukraińskiej Dniem Święta dla Ukraińskiej Armii jest 6 grudnia - Dzień Sił Zbrojnych Ukrainy. Natomiast świętem wszystkich żołnierzy, nie tylko aktualnie pełniących służbę, ale i weteranów jest 23 lutego - Dzień Obrońcy Ojczyzny.
Powstaje zatem pytanie, jakiej to "Armii" święto jest propagowane przez kierownictwo Zespołu Szkół Ogólnokształcących nr 2 w Przemyślu, bo na pewno nie święto ukraińskich sił zbrojnych.
Niestety, wszystko wskazuje na to, że chodzi o ludobójczą bojówkę Organizacji Ukraińskich Nacjonalistów, tak zwaną Ukraińską Powstańczą Armię, która wymordowała z nieznanym wcześniej barbarzyńskim okrucieństwem, według różnych szacunków, co najmniej 130 000 bezbronnej ludności narodowości polskiej, a oprócz tego dziesiątki tysięcy osób narodowości ukraińskiej, ormiańskiej, żydowskiej, czeskiej, romskiej, rosyjskiej.
Tak się bowiem składa, że ukraińscy nacjonaliści uznali za dzień utworzenia swojego zbrojnego ugrupowania właśnie 14 października 1942 roku. Wyjazdy młodzieży do Pikulic, gdzie w szczególny sposób oddawany jest hołd członkom tzw. UPA poległym podczas napadów na Birczę, potwierdzają to. W Pikulicach po I wojnie światowej znajdował się obóz internowanych żołnierzy armii URL. Po obozie pozostał Ukraiński Cmentarz Wojenny w Pikulicach. Podczas uroczystego pochówku 7 lipca 2000 r. spoczęły tutaj także kości upowców odnalezione i ekshumowane na koszt państwa polskiego w Birczy i Lisznej (mieszkańcy tychże okolic, pamiętający terror UPA wobec ludności polskiej, nie zgodzili się na pochowanie "banderowców" na miejscowych cmentarzach).
(Uwaga na marginesie - państwo polskie równocześnie odmawia realizacji wniosków polskich obywateli o chrześcijański pogrzeb ofiar banderowskiego ludobójstwa, uzasadniając to brakiem środków finansowych. Na ekshumacje niedoszłych oprawców ludności polskiej Birczy środki znaleziono.) Tamtejsze grono nauczycielskie doprowadza do sytuacji, że ukraińska młodzież szkolna -obywatele polskiego państwa - oddaje hołd członkom ludobójczej organizacji, która wyrokiem polskiego Sądu została uznana za zbrodniczą i których zbrodnie potępione zostały specjalną uchwałą Sejmu z 15 lipca 2009 roku. Propagowanie ideologii faszystowskiej i komunistycznej, pochwalanie sprawców zbrodni ludobójstwa jest w Polsce prawnie zabronione. Uważam, że doszło zatem do popełnienia przestępstwa lecz najpierw informuję o tym Panią Minister- choć inne działania również wchodzą w grę. Jestem przekonany, że z faktu tego zostaną wyciągnięte odpowiednie konsekwencje.

Z poważaniem

Henryk Bajewicz
Stowarzyszenie Kresowe "Podkamień"
Prezes Zarządu

Przedstawioną powyżej sprawę zgłosiłem również przy pomocy formularza zgłoszeniowego na Waszej stronie internetowej.

Ministerstwo Edukacji Narodowej
al. J. Ch. Szucha 25,
00-918 Warszawa

http://www.kresowy.pl/news.php?readmore=26


16 Mar 2011 23:22
Profil

Rejestracja: 28 Gru 2008 21:11
Posty: 2311
Post Re: Zbrodniczosc OUN-UPA
ZBRODNIE UKRAINCOW - zeznanie naocznego swiadka

Polskie dzieci nabijane na pal, z rozcietymi ustami od ucha do ucha, kobiety z obcietymi piersiami, ciete pila na pol, pokute widlami etc.

Na stronie znajduje sie dokument i zdjecia upamietniajace zbrodnie Ukraincow na Polakach:

http://www.kresowy.pl/forum/viewthread.php?forum_id=7&thread_id=2&pid=4#post_4


16 Mar 2011 23:47
Profil

Rejestracja: 28 Gru 2008 21:11
Posty: 2311
Post Re: Zbrodniczosc OUN-UPA
Artykuły: Prof. Bogumił Grott
Rozważania wokół książki - Dmytro Doncow „Nacjonalizm” Kraków 2008, wyd. „Księgarnia Akademicka”- Kraków, ul. Św. Anny 6, ss. 281
Polski czytelnik w końcu otrzymuje do rąk tłumaczenie na język polski podstawowej pracy teoretycznej, głównego ideologa integralnego nacjonalizmu ukraińskiego Dmytro Doncowa – „Nacjonalizm”. Jest to książka ważna. Jej waga wydaje sie tym większa im bardziej energicznie dają o sobie znać w życiu politycznym Ukrainy elementy skrajne i wrogie Polsce i Polakom. Przekonują nas o tym rozmaite zachowania demonstrowane przez stronę ukraińską /zachodnio ukraińską/, które przynosi mijający czas. Kilka tygodni temu nasi południowo-wschodni sąsiedzi uraczyli nas zbezczeszczeniem lwowskiego pomnika wystawionego w miejscu stracenia polskich profesorów w czym brali udział i nacjonaliści ukraińscy spod znaku OUN. Umieszczony tam napis namalowany czerwoną farbą „smiert lacham” nie pozostawia żadnych wątpliwości. Najbardziej jednak bulwersujące są wydarzenia ostatnich dni kiedy to prezydent Ukrainy Wiktor Juszczenko został odznaczony doktoratem honoris causa przez Katolicki Uniwersytet Lubelski. (...)

Operacja „Wisła” a polska racja stanu w świadomości społecznej i na warsztatach niezależnych badaczy
Działalność UPA na wschodnich rubieżach powojennych województw lubelskiego i rzeszowskiego miała destabilizować państwo oraz nie dopuścić do osiedlania się w tym rejonie Polaków wypędzanych z Kresów Wschodnich przez politykę władz sowieckich oraz krwawy terror stosowany niezmiennie od początku wojny przez nacjonalistów ukraińskich. Była dalszym ciągiem eksterminacji ludności polskiej prowadzonej przez tą organizację od chwili jej powstania. Czystka etniczna z ludności polskiej była zaprogramowana przez nacjonalistów ukraińskich już wcześniej. Jej zapis można znaleźć w programie Organizacji Ukraińskich Nacjonalistów z roku 1929 .

Nacjonalizm Organizacji Ukraińskich Nacjonalistów jako faszyzm.
Europa międzywojenna przeżywała kryzys cywilizacji, który według wielu myślicieli i badaczy, zagrażał podstawom kultury chrześcijańsko-humanistycznej. Niósł on ze sobą także bardzo istotne przeobrażenia w sferze życia politycznego. Pojawiły się wówczas nowe systemy polityczne dotychczas nieznane, jak rosyjski, bolszewizm, włoski faszyzm oraz niemiecki narodowy socjalizm. W wielu krajach Europy demokracja liberalna ustąpiła pola różnym systemom autorytarnym. Warto przypomnieć, że w środkowo-wschodniej strefie naszego kontynentu demokracja liberalna dotrwała do roku 1939 tylko w Czechosłowacji aby paść wówczas ofiarą niemieckiego totalitaryzmu. Państwa demokratyczne, jak się wówczas wydawało, reprezentowały tendencję zstępującą. Głoszono odwrót od racjonalizmu oraz tryumf instynktu, kult autorytetu, rozpowszechniało się przekonanie o konieczności karnego podporządkowywania się wyższej woli, będącej wyrazem pewnej zbiorowości, nie uznającej pomysłów i zastrzeżeń indywidualnych. Wartości wyniesione na powierzchnię życia społecznego i politycznego przez Wielką Rewolucję Francuską, jak wolność, równość i braterstwo, ale przede wszystkim ideał wolności osobistej, zdawały się odchodzić w przeszłość tak, że niektórzy lokowali początek wieku XX, oczywiście rozumianego jako pewna epoka w kulturze i cywilizacji, około roku 1930 , a to ze względu na to, iż w Niemczech do władzy dochodził wówczas nazizm, a faszyzm włoski i bolszewizm były już ugruntowane w swoich krajach.

Nacjonalizm ukraiński w cerkwi greckokatolickiej i jego praktyka dyskryminacji Polaków i polskości.
Problem Polaków grekokatolików nagłośniony w wyniku spisu ludności przeprowadzonego w Polsce w 1931 roku i podjęty w dwa lata później przez grupę osób skupioną wokół profesora Teofila Stupnickiego ma swoją specyficzną wymowę. Historiografia po drugiej wojnie światowej a także w dużej mierze i ta z lat ostatnich skłonna jest przedstawiać mniejszości narodowe zamieszkujące Drugą Rzeczypospolitą jako społeczności poddawane różnym naciskami ograniczane w swoich prawach. Tymczasem historia Polaków-greko katolików w latach międzywojnia pokazuje inny aspekt zagadnienia. Odsłania ona sytuację zgoła inną, na podstawie której widzimy, że nacjonalizm ukraiński rozwijający się w ówczesnej Polsce rękami ukraińskiego kleru greko- katolickiego starał się wynaradawiać Polaków greko-katolików nie uznając ich praw do kultywowania swojego języka i polskiej tożsamości narodowej. Historia ta powinna zwrócić uwagę na możliwość a nawet i konieczność rewizji wielu dotychczasowych stereotypów nadal funkcjonujących w historiografii a także i w potocznej opinii na temat stosunków polsko-ukraińskich na terenach Drugiej Rzeczypospolitej.

Wiktor Poliszczuk - zmarły badacz nacjonalizmu.
W nocy z 17 na 18 listopada zmarł w Kanadzie po długiej i ciężkiej chorobie dr hab. Wiktor Poliszczuk. W jego osobie straciliśmy przyjaciela Polski i Polaków, zasłużonego orędownika pojednania polsko-ukraińskiego oraz znakomitego historyka i politologa – badacza ponurych dziejów ukraińskiego ruchu nacjonalistycznego. Współpracując od szeregu lat z Poliszczukiem miałem okazję dokładnie poznać wyznawany przez niego etos, jako człowieka i uczonego, jego poglądy polityczne oraz jego warsztat naukowy. W tym ostatnim punkcie pomocna była także powierzona mi rola recenzenta w jego przewodzie habilitacyjnym, która postawiła przede mną wymóg dogłębnego przeanalizowania wszystkich prac naukowych habilitanta łącznie z kilkoma tekstami niepublikowanymi we względów politycznych w latach PRL-u. Dotyczyły one totalitaryzmu sowieckiego.

Zdzisław J. Winnicki, „Współczesna doktryna i historiozofia białoruska (po roku 1989) wobec Polski i polskości”, Wrocław 2003, ss. 621.
Recenzowana książka zajmuje się doktryną i historiozofią, która równocześnie jest częścią propagandy państwowej obecnej Republiki Białoruś, jak też i ośrodków opozycyjnych w tym kraju. Daje ona czytelnikom dużą dawkę informacji o stosunku naszych północno-wschodnich sąsiadów do Polaków, Polski, jej kultury oraz funkcji tejże kultury w północnej części dawnych Kresów Wschodnich Rzeczypospolitej. Głębsza wymowa książki Winnickiego przekracza jej ścisły zakres określony w tytule, dając także pewien szerszy pogląd na problem polskiej tożsamości narodowej i jej kultywacji w warunkach mało sprzyjających.

http://kresowy.pl/articles.php?cat_id=1


16 Mar 2011 23:57
Profil

Rejestracja: 28 Gru 2008 21:11
Posty: 2311
Post Re: Zbrodniczosc OUN-UPA
"(...) Druże Ruban! Przekazuję do waszej wiadomości, że w czerwcu 1943 r. przedstawiciel centralnego Prowodu, dowódca UPA - „Piwnicz”, "Kłym Sawur" przekazał mi tajną dyrektywę w sprawie całkowitej, powszechnej, fizycznej likwidacji ludności polskiej".

(...)

Mord w Ostrówkach

- Pan Władysław pamięta wszystko z najdrobniejszymi szczegółami i trudno się dziwić. Stałe zagrożenie śmiercią sprawiało, że tamtejsze wydarzenia mocno odcisnęły mu się w pamięci. Szczególnie zaś zapamiętał potworny mord dokonany tydzień po wizycie matki w gajówce, na obrzeżu polskiego skupiska przez ukraińskie bandy w Ostrówkach, Woli Ostrowieckiej i Kątach.

- Wioski te leżały pod lasem i stanowiły najłatwiejszy łup dla zbrodniarzy - ocenia Władysław Tołysz - Tu było im najporęczniej. Gdy tylko przyszła informacja o tym, że Ukraińcy zaczęli rżnąć Polaków w naszej gminie, natychmiast w plutonie, do którego należałem został zarządzony alarm. Każdy chwycił broń i na furmankach wyruszyliśmy do mordowanych Ostrówek. Gdy znaleźliśmy się na otwartej przestrzeni, dostaliśmy się nagle pod ostrzał Niemców, jadących samochodami do Lubomla. Natychmiast rzuciliśmy się na pole ziemniaków, szukając schronienia w radlinach. Gdyby nie one, Niemcy by nas wytłukli do nogi. Po krótkim ostrzale Niemcy uznali, że stanowimy małą grupkę i pojechali dalej. Dopiero pod wieczór udało się nam dostać do Ostrówek. Udało się nam znaleźć jeszcze kilku żywych rannych, będących świadkami mordu. Ukraińcy zasypywali ziemią jeszcze żywych sądząc, że w ten sposób zatrą za sobą ślady. Wydobyliśmy z grobu jeszcze kilka matek z dziećmi, które jeszcze żyły. Matki z dziećmi Ukraińcy popędzili w stronę cmentarza w Ostrówkach i tam ich zamordowali. Bardzo to przeżywałem, bo wśród zamordowanych było wielu moich kolegów i znajomych ze szkoły w Rymaczach. Uczniów i nauczycieli. Uratował się późniejszy podporucznik „Cień”, który zagrzebał się w jakimś dole, udając zabitego. Przeżył także dyrektor Jeż, który z Rymacz został przeniesiony na Ostrówki. Dał on nura do przepustu kanału pod drogą. Tak jednak w nim ugrzązł, ze później nie można go było wyciągnąć. Zakleszczył się w nim całkowicie. Jakoś jednak udało się nam go wyciągnąć. Oglądając miejsce zbrodni od razu zauważyłem, że nie tylko bliskość lasu zdecydowała, że Ukraińcy zaatakowali Ostrówek i pozostałe miejscowości.


Dzieci na sztachety

Wsie stanowiły bowiem ulicówki. Bardzo łatwo było je, jak mówią Rosjanie, w krótkich abcugach zamknąć, uniemożliwiając wszystkim ucieczkę. Nowy Jagodzin np. był osadą rozrzuconą na przestrzeni czterech kilometrów i gdyby chcieli go zniszczyć, musieliby użyć ogromnych sił. Dlatego też uderzyli na ulicówki. W Ostrówku i Woli Ostrowieckiej bandytom udało się bestialsko zamordować ponad tysiąc osób. Wśród nich znaczną część stanowiły kobiety i dzieci. Obrazy, które tam zobaczyłem śnią mi się ciągle po nocach. Zezwierzęcenie Ukraińców osiągnęło tam swoją pełnię. Dzieci były nabite na sztachety. Niektóre zwyrodnialcy wrzucali też wprost do studni, znajdując w tym upust dla swojego sadyzmu. Mam w swoich zbiorach relację jednego z mieszkańców Ostrówek, który przyprowadzony nad wykopany dół w stodole, do którego Ukraińcy wrzucali swoje ofiary, zobaczył swoich sąsiadów zabitych siekierą, kołkiem, czy młotkiem do cechowania drzewa, przeskoczył jednak dół i zdołał uciec do lasu. Był wysportowany i pobiegł do przodu. Dostał pięć kul, ale przeżył. Dobiegł do Bugu i tam dopiero padł. Okoliczni mieszkańcy przewieźli go na drugą stronę i dostarczyli do Chełma do szpitala. Umarł jakieś osiem lat temu. Wcześniej zawsze dawał świadectwo prawdzie jako ofiara, która stała nad własnym grobem i zdołał ujść oprawcom. W Kątach widzieliśmy jeszcze drastyczniejsze sceny. Widziałem zamordowanego swego kolegę, a jednocześnie wspaniałego ucznia. Nazywał się Prończuk. Gdy banderowcy mordowali jego matkę, rzucił się jej na pomoc. Oprawcy odrąbali mu ręce i nogi i położyli na taborecie. Umarł z upływu krwi. Ukraińcy dokonali też mordu we wsi Czmykos. Była to osada ukraińska, ale miała kolonie polską. Kilkunastu młodym mieszkańcom udało się ujść nożom i siekierom oprawców. Starsi zostali wyrżnięci. Ukraińcy zamordowali m.in. nauczycielkę Jakubowską, którą znałem i wielu innych.


Z rozkazu Kłyma Sawura

Akcja ukraińskich nacjonalistów w Ostrówkach była też realizacją tajnej dyrektywy terytorialnego dowództwa UPA - „Piwnicz”, podpisanej przez „Kłyma Sawura”, czyli Dmytro Kłaczkiwśkiego. Czytamy w niej m.in.: ”(...) powinniśmy przeprowadzić wielką akcję likwidacji polskiego elementu. Przy odejściu wojsk niemieckich należy wykorzystać ten dogodny moment dla zlikwidowania całej ludności męskiej w wieku od 16 do 60 lat.(...) Tej walki nie możemy przegrać i za każdą cenę trzeba osłabić polskie siły leśne. Leśne wsie oraz wioski położone obok leśnych masywów powinny zniknąć z powierzchni ziemi”. Dyrektywę tą oddziały UPA realizowały z wyjątkowym okrucieństwem. Mordowali nie tylko mężczyzn w zalecanym przedziale wiekowym, ale wszystkich, którzy się nawinęli pod nóż, w tym zwłaszcza kobiety, starców i dzieci. Jurij Stelmaszczuk „Rudyj” pisał do „Rubana” - „(...) Druże Ruban! Przekazuję do waszej wiadomości, że w czerwcu 1943 r. przedstawiciel centralnego Prowodu, dowódca UPA - „Piwnicz”, „Kłym Sawur” przekazał mi tajną dyrektywę w sprawie całkowitej, powszechnej, fizycznej likwidacji ludności polskiej”.

O tym, ze dyrektywa ta była wykonywana z całą bezwzględnością świadczy raport dowódcy kurenia „Łysego”, który dokonał właśnie eksterminacji wsi Ostrówki i Wola Ostrowiecka. Pisał w nim m.in.: „29 sierpnia 1943 r. przeprowadziłem akcję we wsiach Wola Ostrowiecka i Ostrówki.(...) Zlikwidowałem wszystkich Polaków od małego do starego. Wszystkie budynki spaliłem, mienie i chudobę zabrałem dla potrzeb kurenia”.

Według ustaleń polskich historyków we wsi Wola Ostrowiecka zginęło 628 Polaków i 7 Żydów, w tym 220 dzieci w wieku do 14 lat, a we wsi Ostrówki zamordowano 521 Polaków i 2 Żydów, w tym 246 dzieci do 14 lat. W sierpniu 1992 r. staraniem władz polskich dokonano ekshumacji szczątków wymordowanej ludności polskiej, która w całości potwierdziła ustalenia historyków.


Mobilizacja plutonu

Pan Władysław mówi o mordzie w Ostrówkach, Kątach i Woli Ostrowieckiej z ogromnym przejęciem i nie ma się temu co dziwić, jest jednym z nielicznych żywych jeszcze świadków, który daje w tej kwestii świadectwo prawdzie. Potwierdza, że mieszkańców tych bliskich i znanych mu miejscowości zamordowali ukraińscy zbrodniarze...

Gwałtowny atak na polskie wsie zmobilizował oczywiście Polaków z okolic Jagodzina i Rymacz do wzmocnienia samoobrony.

- Tego samego dnia z Lubomla przybył do nas por. Ryszard Markiewicz, który wysłuchał sprawozdania o dokonanym przez Ukraińców mordzie - wspomina Władysław Tołysz. - Złożył mu je por. Filipowicz „Kord”. Jego reakcja na nie była krótka, stwierdził- ja tu zostaję! Od tej chwili oddział OP - „Bug” zwany potocznie plutonem, licząc około 90 osób został zmobilizowany, pozostając stale w gotowości bojowej. Stacjonował początkowo w Nowym Jagodzinie. Każdego dnia po kolacji u gospodarza X o godzinie 10 wieczorem wędrowano na nocleg w inną część wsi. Czasami wymarsz na nocleg odbywał się jeszcze później. Nie wiadomo bowiem, czyje oczy śledzą za oddziałem. Na północy od nas w każdej wsi ukraińskiej działał oddział UPA dokonujący napadów na ludność polską. Gdy nasz pluton szybko okrzepł, przystąpiliśmy do likwidacji tych oddziałów. Najpierw w kilka dni po wydarzeniach w Ostrówku, uderzyliśmy na Leśniaki. W tej wsi żyło sporo osób nadających się na gałąź, mających ręce obficie ubroczone w polskiej krwi. Wieś stanowiąca zaplecze UPA została zniszczona. Jej niedobitki schroniły się we wsi Zapole znacznie oddalonej i nie stanowiącej bezpośredniego zagrożenia dla polskich ośrodków. Później uderzyliśmy na wieś Rowno całkowicie zaskakując tamtejszych upowców. Cała ich grupa została rozniesiona. Po paru dniach „Kord” zadecydował o przejściu oddziału operującego dotąd po północnej stronie torów kolejowych na stronę południową, by bronić przed atakami ukraińskimi tamtejszą ludność. Ta, która mieszkała po północnej i nie została wymordowana przeniosła się do wiosek leżących po południowej stronie torów. Nowy Jagodzin cały np. spłynął do Rymacz. Oprócz nich pozostały jeszcze po południowej stronie torów Terebejki, Kupracze i Jagodzin. „Kord” uważał, ze jeżeli oddział przeniesie się tam, to szybko będzie mógł przybyć na ratunek zaatakowanej przez Ukraińców wsi. Po przebazowaniu oddział krążył po całej okolicy, zachowując maksymalna mobilność. Jeżeli np. na kolacji byliśmy w Ostrowach, to na nocleg szliśmy do Zamłynia. Następnego dnia kwaterowaliśmy w Suszkach, a nocowaliśmy w Rakowcu. Tutaj też musieliśmy likwidować upowskie ośrodki, najbardziej zagrażające polskiemu podziemiu. Jeden z nich znajdował się w Wysocku.

http://www.kresy.pl/kresopedia,historia,ii-wojna-swiatowa?zobacz/najlatwiejszy-lup


17 Mar 2011 00:27
Profil

Rejestracja: 28 Gru 2008 21:11
Posty: 2311
Post Re: Zbrodniczosc OUN-UPA
LUDOBOJSTWO OUN-UPA

http://www.youtube.com/watch?v=iyAZmP73fH0&feature=player_embedded#!

Zapomniane zbrodnie na Wołyniu cz. 1

http://www.youtube.com/watch?v=dchH50CJ ... re=related

Zabili nas w Wigile – mord UPA w Ihrowicy

http://www.youtube.com/watch?v=7v6kWHd4 ... re=related

Bylo sobie miasteczko – mord UPA w Kisielinie

http://www.youtube.com/watch?v=aB55MG5l ... re=related

Skrawek piekla na Podolu – mord UPA i SS Galizien w Hucie Pieniackiej

http://www.youtube.com/watch?v=5Y0LV3Zx ... re=related


15 Lis 2011 16:09
Profil
Wyświetl posty z poprzednich:  Sortuj według  
Napisz nowy temat Odpowiedz  [ 34 posty(ów) ]  Idź do strony 1, 2, 3, 4  Następna


Kto jest na forum

Użytkownicy przeglądający to forum: Brak zarejestrowanych użytkowników oraz 2 gości


Nie możesz zakładać nowych tematów na tym forum
Nie możesz odpowiadać w tematach na tym forum
Nie możesz edytować swoich postów na tym forum
Nie możesz usuwać swoich postów na tym forum
Nie możesz dodawać załączników na tym forum

Szukaj:
Skocz do:  
cron
Powered by phpBB © phpBB Group.
Designed by Vjacheslav Trushkin for Free Forums/DivisionCore.